6 juli in de namiddag vertrekt onze tocht vanuit Puerto Plata richting Haïti en Akil Samdi. Alle bagage gaat in de terreinwagen van Jeannine en wij ( vier volwassenen en drie kinderen) kruipen met z’n allen in de taxi, lekker dicht bij elkaar voor een 3uur durende rit naar de grens. Onderweg maakt Kelvin ons attent op de aanwezigheid van de Haïtiaanse seizoenarbeiders en inderdaad zien we hen hier en daar aan het werk op de rijstvelden of in de constructie.
In Dajabòn, het grensstadje in de Dominicaanse halen we in onze paspoorten de volgende stempels binnen en lopen dan door een schrale ijzeren poort Haïti in. Een totaal andere wereld gaat voor ons open: veel mensen bewegen druk door elkaar op een zanderig plein waar afval niet te overzien is . We horen dat het er op dit moment vrij rustig is en dat we zeker nog eens terugkomen wanneer het markt is…. Maar dat is voor later.
Aan de grens ontmoeten we Bòss Reynold (bòss = is titel voor een professionele stielman). Met hem kunnen we in een Haïtiaanse wagen verder naar Akil .
Eerst is er nog een asfaltweg, afgeboord met kleine huisjes. Vrouwen die op hun hoofd hun last dragen doen ons aan postkaarten denken. Taximoto’s, met 3 of 4 personen erop halen bangelijke snelheden… Op zulke wegen blijft een chauffeur toch best goed geconcentreerd op de weg.
Na een tijdje slaan we links af en Carmelle zegt: “ça commence” en ze heeft gelijk. We zijn van de verharde weg terecht gekomen op een veldweg. In de jeep worden we heen en weer geschud… naar het schijnt zullen we deze weg nog vaker doen…
Het begint te regenen, gelukkig niet te hard zodat de modderweg nog geen glijpiste wordt... Niet veel later komen we aan in Ti Soley Leve. We ontmoeten Leonne en Junel, beiden inwonend in het centrum, Arlette en Eloude helpend in het huishouden, Veronique die ook is betrokken in de TSL-projecten.
En als toemaatje is er de kleine Violine, een anderhalf kilo wegend piepklein babietje dat hier in het centrum komt aansterken.
Een beetje later toont Jeannine onze kamer, kunnen we onze valiezen uitpakken en staan we zelf nog eens versteld wat er allemaal is meegekomen voor het project.
Het avondmaal smaakt na een lange reisdag met nieuwe indrukken… een laatste praatje met een drankje maakt onze ogen zwaar…bedtijd!
5 opmerkingen:
Tgoh, Ik vind het allemaal zo spannend in jullie plaats.
En vertroetel de kleine Violine maar ferm. Ze kan geen liefde te veel krijgen.
't is inderdaad allemaal enorm spannend om te lezen, maar tegelijk ook zeer leuk dat we ook hier jullie avonturen kunnen volgen!
En aan liefde komt het baby'tje volgens mij helemaal geen tekort daar! :D
Dag zus!
Leuk dat we vandaag toch al meer kunnen lezen ... 't internet doet het dan toch!
Zo te zien loopt alles vlotjes.
En wat een lief baby'tje... draag er maar goed zorg voor!
Groetjes aan iedereen!
Wat een lieve baby, ze zal nu wel gauw aansterken!
Hannah geeft jullie een dikke zoen en wat fijn dat er foto's bij zijn.
Veel liefs aan iedereen!
Voorlopig precies nog niet te klagen gehad van gebrekkig internet ;)
Zorg goed voor 't kleine kindje (de foto's zijn echt schattig =) )
En geef jullie ogen daar goed de kost hé ;)
Liefs
Een reactie posten