Een dag met een onverwachtse wending: dinsdag 27juli

Ons plan voor vandaag was als volgt: we zouden wat kunnen uitslapen, wat “internetten”, wat kleine prutjes doen. Na het middagmaal, zouden we dan vertrekken naar Fort Liberté, de provinciehoofdstad. We zouden de stad een beetje verkennen en aan de zee kunnen genieten van een prachtige zonsondergang… Maar het werd anders…

Kelvin, Christine, Tiny, Laura en ik stappen bij Venel in de auto. We rijden naar het huis van Violine en Violane, want vandaag gaan we met de baby’s naar het dispensarium( kind en gezin van hier). Wanneer we arriveren, zijn er reeds verschillende vrouwen komen opdagen om de mama te helpen, de kindjes hebben allebei hun mooiste kleertjes aan. We weten dat ze enorm goed verzorgd worden, ze zien er zo schattig en gezond uit! Iedereen stapt in de auto en we vertrekken richting het dispensarium. Daar aangekomen, trekken we verder naar een tweede consultatieruimte achter het hoofdgebouw. Dit bestaat eigenlijk gewoon uit een afdak en enkele stoeltjes waarop reeds een heleboel vrouwen met hun kinderen zitten te wachten. In het midden staat nog een overblijfsel van een boomstronk. Een oude hulpverlener zit vooraan aan een oude houten bank. Hij doet een eerste inleidende uitleg tegen alle moeders en enkele vaders over borstvoeding en dergelijke (een beetje opvoeding?). Al vrij snel mochten wij met de tweeling naar de verpleger gaan: de tweeling had namelijk het dispensarium nog niet bezocht en kreeg een eerste fiche. De dokter noteert hun volledige naam, geboortedatum, enz. De mama haalt zelfs al eventjes de twee baby’s door elkaar, we wezen er haar op wie nu Violine en wie nu Violane is!

Toen plots Jeannine binnenstormt in de dokterskamer… We verwachtten haar nog niet echt en schrokken wel een beetje van haar aanwezigheid. Ze leek ook enorm gehaast en de dokter sprong direct recht. We begrepen niet meteen alles – in zo’n situaties blijkt duidelijk dat we het creools nog niet volledig onder de knie hebben – maar het wordt ons al snel duidelijk dat het ernstig is. We volgen hen op de voet en voor het dispensarium staat Venel reeds met de Mitsubishi. In de laadbak zit een jonge vrouw – amper 18 jaar – in bevallingshouding. Ze wordt ondersteund door een aantal andere vrouwen waaronder Prise, een coach van Ti Soley Leve. Ook haar vriend is er bij. Het hoofdje van de baby zien we al verschijnen: ze zou binnen korte tijd bevallen. De jonge vrouw leek ons enorm kalm te zijn, maar op haar gezicht lezen we toch een angstige blik af. Jeannine dringt er op aan om haar naar binnen te dragen zodat ze kan bevallen in meer comfortabele omstandigheden.
Ze wordt op een ziekenhuisbedje gelegd in een klein kamertje. De mannen worden naar buiten gestuurd, enkel haar vriend mocht blijven. En wij… we mogen gewoonweg getuige zijn van deze gebeurtenis. De jonge vrouw geeft geen krimp tijdens de hele bevalling en zet een flinke dochter op de wereld. Al snel weent de baby, wat een goed teken is. De navelstreng moest dan afgeknipt worden… maar een schaar is niet in de buurt. Veronique (ook een coach van Jeannine) gaat iets halen en komt terug met een mesje: de navelstreng wordt daarmee dus afgesneden.

De mama ziet er opgelucht uit, de papa enorm fier. Jeannine vertelt achteraf dat de mama al sinds zaterdag weeën had. Het jonge koppel is helemaal niet voorbereid en heeft niets mee voor de kleine spruit, tevens de eerste baby voor de vrouw. Jeannine spurt naar huis om snel van alles wat bij elkaar te rapen en staat er al snel terug met een hele valies. Ondertussen zorgt de dokter ervoor dat de nageboorte vlot verloopt, dat de slijmpjes uit het neusje van de baby worden weggehaald enz. Al snel besluiten ze de kersverse mama en de baby naar de materniteit in Fort Liberté te brengen. (Dit omdat de mama zware bloedingen had.)
Een paar minuten later stapt de mama op eigen benen naar de auto – iets wat bij ons onvoorstelbaar zou lijken! Eventjes valt ze door haar benen, maar ze komt snel terug bij bewustzijn en ze wordt in de auto gezet. Venel zal hen naar Fort Liberté brengen.

Jeannine vertelt ons achteraf hoe ze de mama had aangetroffen. Prize had een boodschapper gezonden met het bericht dat de bevalling niet lang kon uitblijven maar dat er niet genoeg opening was; De ernst beseffende reed Jeannine meteen richting huis van Prize. Ze trof de vrouw aan midden op de straat waar ze reeds aan het bevallen was. Een heleboel kindjes hadden zich al rond haar verenigd.

Wanneer Venel later, terug van het hospitaal, op TSL arriveert, horen we dat de vrouw heel wat bloed heeft verloren. We hopen dat ze goed verzorgd wordt in de materniteit en het jonge koppel een gelukkig gezinnetje mag vormen!